11

hayattan ne istedigime karar veremedim. sevdim, asik oldum, huzur buldum, tutkulandim, aldatildim, agladim, gulmekten yere coktum, kostum, durdum, dustum, tekrar ayaga kalktim, ve sonucta yine oylesine bakakaldim. istedim ki, o yolunu kaybetmis nereye gidecegini bilemeyen adam da benle gelsin, beraber gidelim belirsizlige. "bende su kadar korku var", "bende de bu kadar" diyerek piknik ortusunun ustune biraktigimiz yaralarimizi paylasalim, sonra gunes batmadan yola cikalim.
tamam, dedim. bu sefer anlastik galiba. iki kuskulu, en derinde hep yalniz, kedi seven, saraba tapan insan karsilastik ve bitti bu is. gerisi yol, gerisi plan.
ah bu kadinlar. ah bu kalp, bitmek bilmeyen umutlar. sizi ne zaman geri biraktigimi dusunsem pesimden kosup yetisiyorsunuz ya, hayranim o azminize. bazen kelebek bazen balcik gibi yapisiyorsunuz elime koluma. agirlastiriyorsunuz beni. yoksa ben istemiyorum ki aglamak, beni planlar yapip verdigimiz ilk molada sirra kadem basarak ortada birakan bir adamin arkasindan bakakalmak. onemli isim gucum var benim. ileri gitmem lazim, atil kalmak gibi bir luksum yok.

gidin artik basimdan. hicbirinizi istemiyorum.