je m'amuse

Hayatimdaki gevsek insanlari birbiriyle carpistiktan sonra olusan boslukla ferahladim. Sabah kalktim efendi gibi sporuma gittim, yine cok efendi bir sekilde Gina’da kahvemi ictim, yol ustundeki cicekleri yerlerinden sokulecek kadar derin bir sekilde kokladim, vapurda kitabimi bitirdim, seker atip karistirirken cayi tabagina tasirmadim, en son soundgarden’da en onde hoplaya ziplaya izleyerek karizmama veda ettigim caravan palace’i dinleyerek eve yurudum, kirazlarimi, dutlarimi paketlettirdim, vize islemlerime basladim. Birazdan da evde gereksiz bir sekilde zulaladigim cekirdeklerimle dizi izlicem. Bundan daha akilli uslu bir gunde olamaz artik. Yani. Sanirim.