26 Mart 2012 Pazartesi

Finigant


Bir yanimda halamdan gelen mektup, diger tarafta doktora kabulum icin gonderilen kabul paketi silsilesi duruyor.

Halam kendi capinda ozur diliyor benden, her zaman arkamda olacagini soyluyor; Cenevre kendini parlatip satmaya calisiyor.

Annem kucucuk bedenine sigmayan bir dirayetin var der hep. Inadim inattir aslinda ama en guclu inadimi kirildigim zamanlarda sergiliyorum. Bunu iki saat once bana gecen sene yazilmis ve hic dusunmeden yirtip attigim kartlardan, “ask” mektuplarindan da anlayabilirsiniz. Inat etmek hissizlesmek gibi aslinda. Ve bazen duygulariniza ket vurup, kirilan kollari yen icinde birakarak yurumeye devam ettiginiz zaman istediginizi elde ediyorsunuz. En azindan benim icin oyle. Ha, hic kirilmayip da baska seylere azim yapsak olmaz miydi?

Olmuyormus demek ki. Kisfmet. Sonunda ne elde ettik ona bakalim.

Hiç yorum yok: